سيّد پر اعتبار ، بزرگوار شايان اعتماد ، عالم عبادتگر ، زاهد پاك و پاكيزه ، زمام دار فضيلت‌ها و افتخارات ، صاحب دعاها و مقامات و مكاشفه‌ها و كرامت‌ها ، مظهر فيض روشن و لطف نهان و آشكار ( الهى ) . شيخ ابو تعالى سليمان بن عبد اللَّه بحرانى ما حوزى در البلغة مىگويد : صاحب كرامت‌ها و مقام‌ها كه در ميان علماى ما عابدتر و پارساتر از او نبوده است . « 1 » محدّث قمى مىگويد : رضي الدّين ابو القاسم علىّ بن موسى بن جعفر بن طاوس حسنى حسينى ، سرور شكوهمند و پارساترين و زاهدترين و الگوى عارفان . . . . او مجمع كمالات بلند مرتبه بود ؛ حتّى شعر و ادب و سخن و اين فضل خداوندى است كه به هر كس خود بخواهد مىبخشد . « 2 » همو مىگويد : سيّد رضي الدّين ابو القاسم ، آن والاترين و پارساترين و زاهدترين و خجسته‌ترين ، الگوى عارفان و روشنى بخش شب زنده‌داران ، داراى كرامت‌هاى درخشان و امتيازات پر افتخار ، طاوس خاندان طاوس ، سيّد ابن طاوس كه خداوند تربتش را پاكيزه دارد و در جهان بالا نامش را بلند دارد ! « 3 » استادان و صاحبان اجازه‌ى روايتى 1 - شيخ اسعد بن عبد القاهر بن اسعد اصفهانى ، مؤلّف رشح الولاء ( شرح دعاى صنمي قريش ) تاريخ اجازه : صفر 635 . 2 - بدر بن يعقوب مقرى اعجمى . « 4 »

--> ( 1 ) منتهى المقال : 357 . ( 2 ) الكنى و الألقاب 1 : 339 . ( 3 ) الفوائد الرّضويّة : 330 . ( 4 ) نام او را به دو گونه‌ى بدر يا بدر ( پدر ) احتمال داده‌اند . رك . طبقات أعلام الشّيعة ( الأنوار السّاطعة في المائة السّابعة ) : 24 ( پاورقى ) .